Rubrieken en Artikelen

Laatst dacht ik dat ik mijn etuitje kwijt was. Paniek! U weet wel, gevuld met alle dingetjes die een gitarist af en toe nodig heeft. Misschien heeft u er ook één. Godzijdank was ‘ie de volgende dag weer boven water. In de tussentijd vraag je je gelaten af wat er allemaal inzat, en hoe je dat op korte termijn zou moeten vervangen. Hier een lijstje: Lees verder »

Enter de LKSM. Ik vond er een en besloot, na 20 jaar, de stap te wagen. Tsja, wanneer is een mens groot genoeg? Het is in ieder geval de grootste gitaar die ik ooit bezeten heb. Mijn onderarm vouw ik comfortabel bij de elleboog om de kast, iets wat ik alleen zie bij kinderen op een een iets te grote gitaar.

En het is ook een mooi ding. Enorme lappen hout, maar wel van kwaliteit. Straight grain Sitka met mooie silking, en zij- en achterkant van een ontroerend rechtgenerfde oranjebruine mahoniesoort. En nergens plastic in bindings, bridgepins of rozet (om dit onderwerp ben ik nog bijna gelynched op het Unofficial Martin Guitar Forum na mijn topic “Is there too much plastic in a Martin?”). Lees verder »

Toen ik een jaar of 18 was kreeg ik van Timon van Heerdt een 12-snarige gitaar te leen. Het was een Martin D12-35, in een blauwe “ruimtevaartkoffer”, zoals Timon het noemde. Ondanks het feit dat de gitaar eigenlijk een neck-reset nodig had, maakte ik er flink wat kilometers op, met als resultaat enige composities in diverse tunings. Helden als Sacksioni en Kottke bedienden zich ook van de 12-snarige gitaar, en ik wist zeker: “later als ik groot ben heb ik er ook één”. Lees verder »

Gitarist David van Ooijen en ik zijn momenteel druk aan het studeren: ons Haydn-programma krijgt binnenkort de vuurdoop. Vier strijkkwartetten en het eerste deel van de Londense symfonie in gitaarbewerkingen, bijna alles nieuw voor ons. De bewerkingen stammen uit het begin van de 19de eeuw, van De Fossa en Carulli. Lees verder »

Ondergetekenden willen U gaarne uitnodigen tot het bijwonen van een bijzonder gitaarconcert. “Bijzonder” om meerdere redenen (objectieve redenen wel te verstaan, want hoewel wij onszelf best bijzonder vinden zouden wij nooit een concert louter daarom ‘bijzonder’ durven noemen). Lees verder »

(Herziene versie)

In hoeverre moet de klassieke gitaar verbeterd worden? Zijn er zwakke punten? Lees verder »

Gisteren Koninginnedag. Nadat ik 60 versgebakken appelflappen aan de man gebracht had ad €0,50 was ik toe aan mijn rondje Vondelpark. Doel: boek en plaat. Lees verder »

De Planet Waves gitaarbevochtiger is in wezen een simpel ding: hard plastic body, met binnenin - ontoegankelijk - verstopt een stukje bloemistenschuim. Je vult ‘m met een injectiespuit door een gaatje bovenin. Dan prop je hem tussen de snaren en kan ‘ie er een hoop droge dagen tegen. En lekt niet.

Zogenaamd. Lees verder »

Over de bijdragen van de geniale Antonio de Torres (1817-1892) aan de gitaarbouw zijn boeken volgeschreven. U weet wel: het gewelfde, dunne bovenblad, het geperfectioneerde waaiervormige zangbalkensysteem, de lichte bouw, het kamontwerp, de proporties enz. Latere bouwers adopteerden deze kenmerken gretig, maar er is er eentje die, als een soort verstekeling, ook altijd maar mee-gekopieerd wordt, terwijl die in onze tijd nergens meer op slaat: de gespleten 19de fret. Lees verder »

Ik luister thuis zelden een hele CD uit. Ik zie er een beetje tegenop om 45 minuten naar één en hetzelfde te luisteren. Alles gaat op den duur op elkaar lijken. Lees verder »